Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Η φράση, ο Θεός υπάρχει, δεν ταιριάζει, για την Ανώτατη δύναμη σε όλη την εκδήλωση. - Λογικά, ο Θεός είναι η παντοδύναμη Φύση. Αυτή η Παντοδυναμία είναι, που δεν χωράει, ούτε συμβολικά, σε ένα είδωλο ή μια ζωγραφιά.



Ο άνθρωπος ενστικτωδώς, ως δυνάμει Θεός, από αρχαιοτάτων χρόνων παριστάνει τον Θεό ως πρόσωπο.
Άλλοτε ως γλυπτό και άλλοτε ως πίνακα ζωγραφικής.
Τούτο πράττει για να υπηρετεί  τις λατρευτικές τελετές πίστεως σε χώρους διακοσμημένους με ανάλογα είδωλα του Θεού.
Οπότε η  εικόνα ενός Θεού με ανθρωπόμορφη εμφάνιση έχει περάσει φυσιολογικά στην συνείδηση του απλού ανθρώπου. 
Έτσι στις προσευχές του επικαλείται αυτό το πρόσωπο, να τον βοηθήσει να ξεπεράσει τις δυσκολίες της Ζωής.
Στην πράξη βέβαια επικαλείται, με απόσπαση από την αλήθεια, χωρίς να το αντιλαμβάνεται, τον ίδιο του τον Εαυτό.
Που βρίσκεται εν υπνώσει στο βάθος της  συνείδησής του. 

Στην αρχαία Ελλάδα, πολύ φυσιολογικά, η λατρεία του (δωδεκάθεου) προσωποποιούσε ακριβώς τις δυνάμεις της Φύσης. 

 Θεός είναι η ίδια η Φύση.
Μια αυθύπαρκτη ανώνυμη Φυσική ενέργεια, η οποία  αλλάζει διαρκώς μορφή και φάση κατά την εκδήλωση της σε κόσμο.
Η ενέργεια αυτή σε όλες τις εκδηλώσεις της υπακούει σε μια ενδογενή αυστηρή νομοτέλεια.

Παρόμοια άποψη για τον κόσμο διατυπώνει  και 
 ο Μέγας Ηράκλειτος, όπως φαίνεται από τα ίδια του τα λόγια στην κατωτέρω εικόνα:


Λέει ο Ηράκλειτος:
Αυτόν τον κόσμο τον ίδιο για όλους ούτε κανείς Θεός ούτε άνθρωπος τον έπλασε, αλλ' ήταν από πάντα, είναι και θα είναι αιώνια ζωντανή  φωτιά, που ανάβει με μέτρο και σβήνει με μέτρο. 

Με την λέξη, πυρ αείζωον = φωτιά που δεν σβήνει ποτέ. 
Εννοούσε  Ενέργεια - παντοτινή.

Ο σοφός αυτός άντρας,  αν ζούσε στην Ινδία θα ήταν Βούδας.
 Με αυτά τα λόγια ο σοφός  Όσσο αναφέρεται στις ικανότητες  του Ηράκλειτου, στο βιβλίο του "Κριμένη Αρμονία
Στο βιβλίο αυτό αναλύει, κατά τέλειο τρόπο μια προς μία όλες τις ρήσεις του Ηρακλείτου, σαν γνήσιος αρχαίος Έλληνας. 

Ένα άλλο θέμα αναφύεται αυτή την εποχή εξ αιτίας των διεθνών γεγονότων.  
Πόλεμοι διεξάγονται σε ολόκληρο τον πλανήτη, παντός είδους πόλεμοι.
Πόλεμοι λόγω θρησκευτικών διαφορών, πόλεμοι οικονομικοί, με ταυτόχρονη πλήρη εξαφάνιση ηθικών αξιών και  πλήρη αντικατάσταση  αυτών από το χρήμα.
Συμπεριφορά πέρα από κάθε ηθική, με μοναδικό ενδιαφέρον την τυφλή επιβίωση.
 Απάνθρωπος νόμος της ζούγκλας "ο θάνατός σου η ζωή μου".   

Παράλληλα έχουν πυκνώσει τα παραδείγματα εμφάνισης παιδιών με εξαιρετικές ικανότητες στον χώρο της Φυσικής, των μαθηματικών και της σύγχρονης τεχνολογίας γενικότερα. 
Αναφέρονται μερικά:



Το ανωτέρω βίντεο συνάντησα "τυχαία", υποτίθεται για την κοινή λογική, στην επικοινωνία μου σε μια σελίδα στο  Facebook. 
Αυτό εδραίωσε την θέση μου ότι, (τίποτα) δεν είναι τυχαίο.
Η τυχαιότητα στην εξέλιξη φυσικού τινός φαινομένου, οφείλεται στην αδυναμία προσδιορισμού των αρχικών συνθηκών.
Οπότε βιαστικά και κατά μεγίστη προσέγγιση, το χαρακτηρίζουμε ως τυχαίο.

Έχει διαπιστωθεί ότι: 
Αυτό που πιστεύει κάποιος, αποτελεί πόλο έλξεως σχετικών με το πιστεύω του, συμβάντων και πληροφοριών.
Ένα αντίστοιχο φαινόμενο από την καθημερινότητα είναι μια ωραία γυναίκα στην παραλία, που συγκεντρώνει τα ερωτικά βλέμματα  όλων των ενδιαφερομένων αντρών. 

Στοχασμοί που έχουν κυρίως ως κέντρο βάρους την ανθρώπινη Φύση, με γνώμονα τους φυσικούς νόμους. 
Ειδικώς ότι, έχει σχέση με ανθρώπινες ιδιότητες, που δεν είναι συνηθισμένες, προκαλούν σε μένα αιτιολογημένες απορίες, σχετικά με την εξέλιξη του ανθρώπινου γένους. 
Κάτι δείχνουν όλα αυτά. 
Ίσως επισημαίνουν την τάση προς κάποιου είδους εξέλιξη.
Ο Ηράκλειτος το είπε πριν 2560 περίπου χρόνια με τα ακόλουθα λόγια:
Ο άναξ ου το μαντείο εστί το εν Δελφοίς, ου λέγει ουδέ κρύπτει αλλά σημαίνει. 

Έτσι πέφτει κανείς πάνω σε τυχαία  περιστατικά.
Σημειωτέον ότι οι πληροφορίες - γεγονότα - άνθρωποι,  που τυχαία συναντά στην ζωή του ο άνθρωπος, σχετίζονται με κάποιον Νόμο.  
Αυτός είναι ο Νόμος ομοιότητος των δομών στην εκδήλωση του κόσμου.
Νόμος ο οποίος ισχύει όχι μόνο στα (φυσικά) φαινόμενα αλλά και στις διαφορετικές ιδιότητες που, εμφανίζει ο ίδιος  άνθρωπος. 
Καθώς επίσης στις κοινωνικές εκδηλώσεις μεταξύ των ανθρώπων. 

Επανέρχομαι στο υπό συζήτηση Βίντεο.
Ένα πράγμα μου έκανε εντύπωση ήταν η αμεσότητα αυτού του παιδιού 
με το όνομα (Max Loughan).
 Οι ιδιότητες του, που δύσκολα γίνονται πιστευτές, του Φυσικού-Εφευρέτη- Επιχειρηματία και δημιουργού αλλαγών στον κόσμο σ' αυτήν την παιδική ηλικία, χωρίς καν σπουδές σε μεγάλα Πανεπιστήμια,  εγγίζουν την σφαίρα της φαντασίας. 

Στην αρχή νόμισα ότι πρόκειται για ανέκδοτο.
Μετά τα πρώτα λόγια του όμως, αντιλήφθηκα ότι εδώ έχουμε μιαν εξαίρεση.
Ο λόγος του ήταν λόγος συνειδητοποιημένου ώριμου και Φιλοσοφικά εδραιωμένου όντος παρά την ηλικία του, αφού ήταν ακόμα ένα παιδί.

Εδώ στην Ελλάδα έχουμε τελευταία πλείστα  όσα παρόμοια άτομα με εξέχουσες ικανότητες και ταλέντα.
Ιδού ένα απ' αυτά με  την ιδιότητα του μικρού εφευρέτη:


Ένα ακόμα παράδειγμα που αφορά θεωρητική επιστήμη και δει τα μαθηματικά:


Στην Ελλάδα και στο You Tube συναντάμε  πλήθος παραδείγματα παιδιών με εξαιρετικές ασυνήθιστες ικανότητες.

Δεδομένου ότι, έχω ασχοληθεί ιδιαίτερα με την (εκπαίδευση), όχι μόνο επαγγελματικά, για αρκετό μέρος του επαγγελματικού μου βίου.
Αλλά και κοινωνικά με σκέψεις και προτάσεις βελτίωσης της υπάρχουσας στην Ελλάδα Εκπαίδευσης 
Σκέψεις και ως προς την βαρύτητα του ρόλου της Παιδείας γενικότερα στην Ζωή και την εξέλιξη μιας κοινωνίας από φιλοσοφική άποψη, με έχουν προβληματίσει τον τελευταίο καιρό. 

Ένα έντονο ερώτημα που, με διακατέχει  από καιρό τώρα, είναι το ακόλουθο:
Είναι δυνατόν να προβλέψει κανείς το μέλλον της ανθρωπότητας?
Σύμφωνα και με τις σκέψεις που, προηγήθηκαν αυτό ομοιάζει με καθαρή ουτοπία. 
Αν ληφθεί υπ' όψιν ο παρακάτω συλλογισμός σχετικά με τις όψεις κατά τη την ρίψη ενός νομίσματος.
Όταν είναι αδύνατο, να καθορίσεις τις αρχικές συνθήκες, κατεύθυνση και ταχύτητα ανέμου, θερμοκρασία και ένα σωρό άλλα  απαραίτητα στοιχεία για την ακριβή πρόβλεψη.
 Ως προς το ποια όψη θα εμφανίσει ένα νόμισμα, κορώνα ή γράμματα κατά την πτώση του στο έδαφος.   
Είναι αληθινή ουτοπία να προβλέψεις, τι θα συμβεί σε ολόκληρη την ανθρωπότητα, όχι πολύ μετά,  αλλά κατά τα αμέσως επόμενα 5 χρόνια.

Εν τούτοις υπάρχουν πρόσφατες ενδείξεις σχετικά με την εξέλιξη του γένους Άνθρωπος.
 Που εμφανίζονται τελευταία, σαν αυτές που αναφέρθηκαν και δείχνουν σαφώς, ότι κάτι νέο προετοιμάζει η Φύση για την εξέλιξη του όντος Άνθρωπος.
  Επισημαίνουν με άλλα λόγια την κατεύθυνση που βαδίζει η εξέλιξη του είδους.  

Ως νεαρός έτυχε να διαβάσω ένα βιβλίο επιστημονικής Φαντασίας.
Το βιβλίο ανήκε σ'αυτό το λογοτεχνικό είδος, που πάντα ασκούσε σε μένα ιδιαίτερη γοητεία. 
Το βιβλίο ονομαζόταν, Οι (Επικυρίαρχοι) του γνωστού συγγραφέα Άρθουρ (Κλαρκ).  
Οι άνθρωποι που διαθέτουν το χάρισμα της προφητείας  σαν τον Ιούλιο Βερν που, προέβλεψε  το ταξίδι στην Σελήνη ή τον Άρθουρ Κλαρκ που, προέβλεψε την πνευματική εξέλιξη της ανθρωπότητας. 
Είναι οι ανυσματικοί δείκτες, που προβλέπουν, τι θα συμβεί στο μέλλον στο γένος άνθρωπος.

 Στους Επικυρίαρχους, όταν είχε, επέλθει ισοπέδωση της ιδιαιτερότητας των λαών, που επέβαλαν οι εξωγήινοι.
Οι οποίοι τους εξασφάλισαν   τα  τεχνολογικά μέσα που, έδωσαν τις  λύσεις,  σε όλα τα προβλήματα της καθημερινότητας.  
Είχε κατά συνέπεια ατονίσει κάθε πνευματική ανησυχία.
Όταν οι άνθρωποι έχουν εξασφαλίσει ακούραστα  διατροφή, στέγη και διασκέδαση, δεν προβληματίζονται πλέον ούτε στην Τέχνη ούτε στην Επιστήμη.

Ορισμένοι όμως καλλιτέχνες και φιλοσοφημένοι επιστήμονες αποφασίζουν, να ξεφύγουν από το τέλμα της ακινησίας και ιδρύουν μια πόλη, που την ονόμασαν Νέα Αθήνα.
Εκεί δημιουργούν από την αρχή τέχνη και Επιστήμη, ασχολίες που ακονίζουν τον νου.
 Αφού χρησιμοποιούν ξανά όλο το δυναμικό, που διαθέτουν τα Εγκεφαλικά κύτταρα τους.

Στην νέα Αθήνα γεννιούνται μετά από καιρό, τα πρώτα παιδιά με εξαιρετικές ικανότητες,  πλούσια ενόραση  και  σχεδόν Θεϊκή συνείδητότητα.  
Αυτή η ανανεωμένη κοινωνία μια ωραία πρωία εγκαταλείπει την Γη, προς εξερεύνηση άλλων κόσμων σε άλλα επίπεδα ύπαρξης. 

Στο DNA του ανθρώπου ενυπάρχει το ένστικτο της αυτοσυντήρησης.
Δεδομένου ότι, του έχει, ανατεθεί ένα εξαιρετικά σπουδαίο για την Φύση έργο. 
Είναι το  έργο της Αυτογνωσίας, για λογαριασμό  του ιδίου του Ανθρώπου και ταυτόχρονα της Φύσης.

Ο άνθρωπος είναι ως εκ τούτου  το αγαπημένο Ον της Φύσης.
 Για αυτόν τον λόγο τον εφοδίασε επί πλέον με τον μηχανισμό εσωτερικής αυτοάμυνας στην επίθεση των μικροβίων. 
Ακόμη δε εξόπλισε όλα  τα έμβια όντα, κυρίως δε  τον άνθρωπο, με τον σοφό μηχανισμό (αυτοϊαση)  - αυτοθεραπεία.

Στην αντιμετώπιση τέλος των εξωτερικών κινδύνων,  τον εξόπλισε με το ένστικτο της αυτοσυντήρησης.
Με την τριπλή αυτή προστασία η Φύση προστατεύει τον Άνθρωπο, εμμέσως όμως  και τον Εαυτό της τον ίδιο. 
Μια και συγκατοικεί  με τον Άνθρωπο, από την υγεία του οποίου εξαρτάται η Αυτογνωσία της. 
  
Η Φύση με την σιγουριά που προσφέρει η  ανωτέρω θωράκιση της υγείας, κατοικεί ασφαλής μέσα στον (εγκέφαλο) του Ανθρώπου.
Οπότε εκτός από Παντοδύναμη είναι και Παντογνώστης.
 Βλέπει, ακούει και αισθάνεται τα πάντα μέσα από τα δισεκκατομύρια των ανθρώπων της Γης.

Σ' αυτό το σημείο προσθέτω μια φράση, που συνήθιζε, να λέει σε ανάλογες περιπτώσεις ο  φίλος Γιώργος Δραγώνας.
Το Άπειρο συμπιεζόμενο στο απειροστό αποκτά Συνειδητότητα.
Το δε απειροστό εκτεινόμενο στο Άπειρο αποκτά την Ελευθερία του. 

Εφαρμογή της αυτής της αρχής στην ίδια την Φύση.
Η Φύση όταν περιορίζεται στον απειροστό χώρο   του ανθρώπινου Εγκεφάλου αποκτά Συνειδητότητα. 
Όταν δε εκτείνεται στο πλήθος των εγκεφάλων ολόκληρης της ανθρωπότητας αποκτά την Ελευθερία της.

Η παλινδρόμηση μεταξύ απειροστού και Απείρου είναι γνώρισμα της θεϊκής Φύσης του όντος. 

Η ισχύουσα νομοτέλεια της Φύσης διαμορφώνει ένα σύνολο ηθικών αξιών με άξονα την Αγάπη, που χαρακτηρίζουν το ανθρώπινο γένος.

Η Αγάπη που είναι η βάση του πρώτου νόμου της εκδήλωσης, ήτοι του νόμου της Ενότητας.
 Διαχέεται μέσα σε όλα τα όντα της εκδήλωσης με διάφορους τρόπους.
Ο νόμος παγκοσμίου έλξεως που, ισχύει σε όλο το σύμπαν, είναι πηγή Αγάπης για όλα τα έμβια όντα.

Η Αγάπη εκδηλώνεται έμπρακτα από όλα τα 

ζώντα όντα του φυτικού και ζωικού βασιλείου.

Ελπίζω σαν οντότητα, ακόμα και αν αλλάξω 

διάσταση ύπαρξης. 

Να μου δοθεί η χάρη  να εμπειραθώ
την αλλαγή προς εξέλιξη, που έχει δρομολογήσει η Φύση για το ανθρώπινο γένος.

  














Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

Η Παιδεία αποτελεί θεμέλιο και προϋπόθεση Αυτογνωσίας του Ανθρώπου. Η Εκπαίδευση είναι η βάση της Παιδείας και λειτουργεί σύμφωνα με την κοσμική νομοτέλεια.

 
Ακαδημία Πλάτωνος


Η παιδεία, καθάπερ ευδαίμων χώρα, πάντα τ’ αγαθά φέρει.
(Σωκράτης 469-399 π.χ.)

Ερμηνεία:H Παιδεία είναι η πηγή κάθε δράσης, με σκοπό την ευτυχία του κοινωνίας.

Στο αέτωμα του Ναού του Απόλλωνα στους Δελφούς τρία ήταν τα Δελφικά παραγγέλματα, που δέσποζαν, για να είναι ευδιάκριτα από κάθε επισκέπτη.  
Κάτω αριστερά το: ΓΝΏΘΙ ΣΑΥΤΟΝ (Γνώρισε τον Εαυτό σου).
Κάτω δεξιά το: ΜΗΔΈΝ ΆΓΑΝ (δράσεις στα πάντα με μέτρο).
(Ανάμεσά) τους στην κορυφή το: ΕΝ ΔΕΛΦΟΙΣ E.

ΠΑΙΔΕΊΑ είναι ένα σύστημα θεωρητικών γνώσεων, που εξελίσσονται με τον χρόνο σε εμπειρίες. 
Το θεωρητικό και εμπειρικό υπόβαθρο προσφέρεται από την πολιτεία στα προς τούτο εκπαιδευτικά ιδρύματα. 
Η εμπειρία ενισχύεται διαρκώς στην ζωή, μέσω οικογένειας φίλων και των πάσης φύσεως κοινωνικών σχέσεων. 
Οι γνώσεις που συνθέτουν ολόκληρο το σύστημα Παιδεία είναι θεμελιωμένες σε εμπειρία Ζωής.
Η Παιδεία  είναι απαραίτητη στην διαμόρφωση  ελευθέρων ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων με την σφραγίδα της Αγάπης.
Προσωπικότητες  που δύνανται να πολεμήσουν και να προσπεράσουν τις όποιες δυσκολίες, που θα παρουσιασθούν στην  καθημερινότητα της Ζωής.

Η ολοκληρωμένη Παιδεία προϋποθέτει εμπειρική  συνειδητοποίηση του νόμου της Ενότητας των πάντων.

Τότε και μόνο τότε οι Άνθρωποι μπορούν να θεωρηθούν, ότι διαθέτουν την καλλιέργεια, που παρέχει μια ολοκληρωμένη Παιδεία.

Όπως ο καλός γεωργός οργώνει την  γη πριν ρίξει τον σπόρο.
 Έτσι και η ψυχή του ανθρώπου πρέπει να περάσει αρκετές δοκιμασίες, για να να ανοίξει και να δεχθεί την αλήθεια της Ενότητας των πάντων στην Ζωή. 

  


ΕΚΠΑΊΔΕΥΣΗ  είναι ο φορέας της πολιτείας που παρέχει συστηματικά και προγραμματισμένα την αγωγή σωματική και πνευματική στους νέους μέσα στα σχολεία.

Η Εκπαίδευση είναι η βάση της Παιδείας.
Ένα εργαλείο απαραίτητο στην θεμελίωση μιας ολοκληρωμένης παιδείας.

Οι γνώσεις θεωρητικές και πρακτικές που παρέχονται κατά την διάρκεια της Εκπαίδευσης, είναι  απαραίτητες για την ολοκλήρωση μιας ωφέλιμης για το σύνολο Παιδείας.
Είναι η βάση μιας σωστής και ενεργού Παιδείας, που δεν φοβάται πλέον να αντιμετωπίσει με θάρρος τα εμπόδια της Ζωής.
Αρκεί να έχουν εξασφαλίσει τις προϋποθέσεις για την ολοκλήρωση της Αυτογνωσίας.

Θα αναλυθεί στην συνέχεια ο τρόπος καθώς και οι νόμοι που διέπουν την σωστή  διεξαγωγή της (Εκπαίδευσης)
Δηλαδή η γνώση που παρέχεται στα σχολεία δεν είναι μια απλή διαδικασία.
Υπάρχουν νόμοι που πρέπει να ακολουθηθούν για να έχει η Εκπαίδευση το αναμενόμενο αποτέλεσμα.
Οι δε λειτουργοί πάροχοι της Εκπαίδευσης δεν αρκεί να είναι απλοί δημόσιοι υπάλληλοι.
Πρέπει όχι μόνο να κατέχουν το αντικείμενο διδασκαλίας, αλλά να διαθέτουν γενικότερα ευρύτητα πνεύματος με κοινωνική και συμπαντική  καλλιέργεια. 
Ώστε το μάθημα να γίνεται μια ιεροτελεστία με έμπνευση.

Ο πρώτος και κύριος νόμος είναι ο νόμος της (Ανάδρασης).
Στην διαδικασία λειτουργίας της Εκπαίδευσης, η Ανάδραση ασκείται εκ μέρους των μαθητών με τα ερωτήματα που θα υποβάλλουν προς τον καθηγητή βασισμένα στην προηγηθείσα διδασκαλία.
Τότε μόνο ζωντανεύει η τάξη ζωντανεύει και η εκπαίδευση εγγίζει την ουσία του διδασκόμενου αντικειμένου. 
Γιατί  τότε και μόνο τότε επιτυγχάνεται πλήρως ο στόχος της Εκπαίδευσης. 
Που είναι η αφομοίωση των γνώσεων, που διαβιβάζονται από τον πομπό-καθηγητή προς τους δέκτες-μαθητές.

Αυτό όμως απαιτεί ανυπερθέτως καθηγητές που να διαθέτουν την λεγόμενη (Παιδαγωγική) Αγάπη.
Όταν ο καθηγητής διαθέτει Παιδαγωγική Αγάπη και Ταλέντο, η τάξη στην οποία θα διδάξει σφύζει από ζωντάνια.

Εδώ όμως εμφανίζεται ένα μεγάλο πρόβλημα.
Ο έλεγχος της ικανότητας των καθηγητών.
Το πρόβλημα επιλύεται απλά με την επαναφορά σε ισχύ και εφαρμογή του θεσμού της επιθεώρησης.
Η επιθεώρηση ασκείται από πεπειραμένους εκπροσώπους της εκπαιδευτικής κοινότητας. 
Με εντολή τον  έλεγχο ικανότητας και απόδοσης των διδασκάλων του δημοτικού και καθηγητών της μέσης Εκπαίδευσης σε όλους τους τομείς.

    Με τον τρόπο αυτόν ασκείται διπλή εφαρμογή του κοσμικού νόμου της ανάδρασης στο ίδιο σύστημα. 
-Η πρώτη εφαρμογή είναι κατά την εκτέλεση του έργου της μετάδοσης της γνώσης από τους διδασκάλους προς τους μαθητές.
-Και η δεύτερη κατά τον έλεγχο των συντελεστών της εκπαίδευσης από τους επιθεωρητές.  
Οπότε εξασφαλίζεται μεγαλύτερη  αξιοπιστία του όλου συστήματος της Εκπαίδευσης.

Μετά τα όσα προηγήθηκαν προκύπτει άνετα το συμπέρασμα ότι:
Η Εκπαιδευτική μεταρρύθμιση είναι αναγκαία  όσο ποτέ.
Και εδώ αρχίζει ο αγώνας για μια πρωτότυπη και ουσιαστική μεταρρύθμιση στην Εκπαίδευση.

Για να έχει επιτυχία η οποιαδήποτε μεταρρύθμιση, δεν πρέπει να γίνεται από κατ' επάγγελμα πολιτικούς. 
Διότι αυτοί δρουν από την  ανάγκη της ανατροπής όσων κατασκεύασαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις.
Αλλά να γίνεται με πραγματικό ενδιαφέρον και Αγάπη από ανθρώπους με εμπειρική γνώση των προβλημάτων στην Εκπαίδευση.

Μια επιτροπή από Ακαδημαϊκούς διδασκάλους αμερόληπτους με ελεύθερη κρίση και εκπαιδευτική εμπειρία, θα ήταν η πλέον κατάλληλη κατά την ταπεινή μου γνώμη. 
Η επιτροπή θα μελετούσε το πρόβλημα της Εκπαίδευσης από μηδενική βάση.
Στόχος της επιτροπής πρέπει, να είναι η διάπλαση συνειδητών ανθρώπων, με γνώση της εσωτερικής  τους συγκρότησης και ταυτόχρονη γνώση του Εαυτού.

Οι ηθικές αξίες θα διδαχθούν έμπρακτα και με αναφορές  στην Αρχαία Ελληνική γραμματεία. 
Παράλληλα ο σχεδιασμός θα περιλαμβάνει την απόκτηση γνώσης Φυσικών Επιστημών και την σημασία των φυσικών νόμων στην λειτουργία της
ίδιας της Ζωής.

-Στο σημείο αυτό οφείλω να προσθέσω ένα δικό μου συμπέρασμα από την δεκαοχτάχρονη εμπειρία μου στο χώρο της τεχνικής Εκπαίδευσης.
Το μάθημα της Φυσικής δεν πρέπει, να περιορίζεται κατά κανένα τρόπο στα στενά όρια της θεωρητικής ανάπτυξης στον μαυροπίνακα.
-Πρέπει απαραιτήτως, να γίνεται μέσα σε εμπλουτισμένα με κατάλληλα όργανα και συσκευές εργαστήρια Φυσικής.
-Στα εργαστήρια αυτά πρέπει να υπάρχουν και ειδικά επιδιασκόπια και άλλα τεχνικά μέσα.
 Ώστε να προσφέρεται, ει δυνατόν από τον χώρο του εργαστηρίου  και η θεωρητική ανάπτυξη του αντικειμένου.
Με αυτόν τον τρόπο ο μαθητής αποκτά ο ίδιος εμπειρία κατά την εκτέλεση ενός πειράματος Φυσικής.
Η συνεργασία με τον καθηγητή είναι μια μορφή ανάδρασης και στην πρακτική Εκπαίδευση.
 Έτσι η γνώση του αντίστοιχου φυσικού νόμου περνάει κατ' ευθείαν στην συνείδησή του μαθητή.

Στα PTT Γαλλίας είχα παρακολουθήσει σειρά μαθημάτων θεωρητικών και πρακτικών με αντικείμενο "Εκπαίδευση εκπαιδευτών".
Το μοντέλο αυτό της συνδυασμένης θεωρητικής και πρακτικής εκπαίδευσης εφαρμόζεται και στην Γαλλία με μεγάλη επιτυχία, συγκεκριμένα στα PTT Γαλλίας, που είναι ο αντίστοιχος Ο.Τ.Ε εκεί.  
  
Οι φυσικοί νόμοι ελέγχουν το σύνολο της εκδήλωσης του ΕΊΝΑΙ σε κόσμο περιλαμβανομένης και της Ζωής.

Η ισχύς των νόμων της Φύσης εκτείνεται  ακόμα και στα κοινωνικά φαινόμενα και δομές των Ανθρώπων.

 Η Αρχαία Ελληνική σοφία είχε καταλήξει στο ακόλουθο συμπέρασμα:
 Ότι εργασία να κάνει ο Άνθρωπος στην Ζωή, θα πρέπει να πάρει μαθήματα σε τρεις γνωστικές περιοχές. 
Αριθμητική - Μουσική -Γυμναστική.
Δηλαδή θα πρέπει να καλλιεργηθούν τα τρία συστατικά της Ανθρώπινης Φύσης:
Νους-Ψυχή-Σώμα.
Αυτός ας είναι ο άξονας σχεδιασμού της επιτροπής για την Εκπαίδευση.

Είθε να πρυτανεύσει η
 Αγάπη για τους νέους οι οποίοι θα επωμισθούν το βάρος και την ευθύνη να προωθήσουν την κοινωνία προς την Αυτογνωσία και το  Μέλλον ολόκληρης της Ανθρωπότητας.

Από την στοιχειώδη κιόλας Εκπαιδευτική βαθμίδα πρέπει να αντιληφθεί το παιδί πόσο σοβαρή είναι η παρουσία του πάνω στην Γη.

Οπότε σκόπιμο είναι να γίνονται εντέχνως σχετικές νύξεις για την αποστολή του Ανθρώπου που δεν είναι μόνο τα υλικά αγαθά.
Αλλά κυρίως τα (πνευματικά) αγαθά και αξίες.
Να πάψει επιτέλους η αντικατάσταση κάθε ηθικής αξίας από το χρήμα.  
Να δοθούν στοιχειώδεις πληροφορίες με τέχνη από ειδικευμένους διδασκάλους για την Οντολογική Ανάγκη της Αυτογνωσίας.

Η σχέση της Παιδείας με την (Αυτογνωσία) είναι καίρια και πρέπει να διευκρινίζεται από την αρχή επιστρατεύοντας σχετικά απλά παραδείγματα.
Τα παραδείγματα είναι πολλά και ποικίλα, αρκεί να υπάρχει έμπνευση και Εκπαιδευτική Αγάπη από τους διδάσκοντες.

Εδώ αναδεικνύεται μια μεγάλη Ανάγκη, αν θέλουμε να γίνει σωστή θεμελίωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Χρειάζονται ειδικά εκπαιδευτήρια Εκπαιδευτών.

Σ' αυτά θα φοιτούν επιλεγμένοι διδάσκαλοι που να διαθέτουν ήδη την απαραίτητη στοιχειώδη Παιδεία,  η δε διδασκαλία θα περιλαμβάνει δυο κατευθύνσεις:
Η  πρώτη θα αφορά στην ολοκλήρωση της Παιδείας των υποψηφίων διδασκάλων, με μαθήματα Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας και μαθήματα Εσωτερισμού, θεωρητικά και πρακτικά με υποχρεωτική εργασία.  
Η δεύτερη θα είναι μαθήματα ψυχολογικά και πρακτικά σχετικά με το έργο του διδασκάλου. 

Αντιλαμβάνεται κανείς από την πρώτη στιγμή την δυσκολία ενός τέτοιου εγχειρήματος.
Όλα απλοποιούνται όμως και παίρνουν τον δρόμο της δημιουργίας, αν το όλο εγχείρημα ανατεθεί:
 Σε Φιλοσόφους και Ανθρώπους (γνώστες) του Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος ως και του σύγχρονου Ευρωπαϊκού πολιτισμού. 

Οι χώροι από τους οποίους μπορεί να αντλήσει Ανθρώπους γι' αυτή την οργάνωση είναι: 
Ο χώρος της Μουσικής, των Συγγραφέων, των καλών τεχνών, της Ιστορίας της τέχνης, των Φυσικών επιστημών, της Ιατρικής, του Αθλητισμού.
Στα εκπαιδευτήρια αυτά επιμόρφωσης των εκπαιδευτών μπορεί, να επιμορφώνονται και ήδη επιτυχημένοι διδάσκαλοι εφ όσον το επιθυμούν στο πνεύμα της δια βίου μάθησης.

Τέλος επισημαίνω την παρατήρηση ότι: 
Για να λειτουργήσει σωστά και απρόσκοπτα η Δημοκρατία στον λαό μιας χώρας. 
Πρέπει ο λαός αυτός να έχει αποκτήσει προηγουμένως μια ολοκληρωμένη Παιδεία.