Αναγνώστες

Πέμπτη, 18 Ιανουαρίου 2018

Τι είναι η Ζωή και ποία η σημασία της σε όλη την Δημιουργία!



Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Η ίδια η λέξη Ζωή αρχίζει με τον ήχο Ζ, που είναι ο ήχος του βρασμού. 
Βρασμός σημαίνει θερμότητα, σημαίνει κίνηση.
Επομένως η Ζωή συμβαδίζει με την κίνηση, διαφορετικά είναι ανύπαρκτη. 
Κίνηση σημαίνει δράση, πνευματική ή υλική.

Παραμένει όμως ένα ερώτημα κι αυτό είναι:
Πως δημιουργήθηκε η Ζωή και αν υπάρχει κάποιος σκοπός, εξ αιτίας του οποίου προκλήθηκε. 
Αν μπορούσαμε να δούμε καθαρά το θαύμα ενός και μόνο λουλουδιού, θ' άλλαζε όλη μας η ζωή. 
(Βούδας)

Από καθαρά βιολογική πλευρά κατ' αρχήν, η Ζωή βασίζεται στην ύπαρξη του στοιχείου άνθρακας (C). 
Η Ζωή επάνω στον πλανήτη Γη, έχει δύο συγκεκριμένες εκδηλώσεις τα Φυτά και τα Ζώα.
Διακρίνεται ως εκ τούτου σε Φυτικό και Ζωικό βασίλειο.

Θα δούμε τώρα που βασίζεται, ποιο είναι το θεμέλιο  της. 
Η ζωή έχει ως θεμέλιο και κίνητρο την βιολογία και την χημεία του άνθρακα (C).
Αυτή η γνώση ξεκινάει ήδη από τα γυμνασιακά χρόνια, όπου δίδονται οι πρώτες γνώσεις της βιοχημείας της ζωής.

Εδώ  θα εξετάσουμε τις λειτουργίες εκείνες.
Που η Φύση έχει προνοήσει, για να προστατεύσει την Ζωή στην Δημιουργία.
Επιτρέποντας την ομαλή λειτουργία της  και ταυτόχρονα την εξέλιξή  της προς ανώτερες βαθμίδες Δημιουργίας.

1)Αναπνοή
Είναι η λειτουργία κατά την οποία ενώνεται το οξυγόνο με τον άνθρακα προς παραγωγή θερμότητας.
-Η αναπνοή των ζώων που κυκλοφορούν στην επιφάνεια της Γης γίνεται μέσω των πνευμόνων.
-Οι οργανισμοί που ζουν μέσα στο νερό, διαθέτουν αντί για πνεύμονες τα βράγχια.
Οι πνεύμονες και τα βράγχια φέρουν σε επαφή το οξυγόνο με τον άνθρακα για να γίνει η καύση. 
Η ατμοσφαιρική πίεση (1033gr/cm2) έχει τον πρώτο ρόλο στην λειτουργία της αναπνοής.
Διότι είναι αυτή, που αναγκάζει τον αέρα να εισχωρήσει στους πνεύμονες, όταν δημιουργηθεί κενό από τους μυς του θώρακος ή του διαφράγματος.
Επίσης μέσα στο νερό η υδροδυναμική πίεση παίζει αντίστοιχο ρόλο με την ατμοσφαιρική.

Η ένωση το στοιχείου άνθρακας (C) με το στοιχείο οξυγόνο (Ο) σύμφωνα με την αντίδραση:  
C + O2---> CO2 + θερμότητα (33800 KJ/Kg).
Είναι η χημική αντίδραση ζωής για το ζωικό βασίλειο.
Η αντίδραση καύσης του άνθρακα συντελείται με την αναπνοή μέσω των πνευμόνων, με την ουσιαστική συμμετοχή και της ατμοσφαιρικής πίεσης.
Με άλλα λόγια η αναπνοή σαν λειτουργία βασίζεται και εξαρτάται απόλυτα από τους νόμους της Φύσης.

2)Στο (φυτικό)  βασίλειο τώρα συμβαίνουν αντίστοιχα φαινόμενα με ορισμένες διαφοροποιήσεις.
Τα φυτά αναπνέουν επίσης αλλά το φαινόμενο εξελίσσεται αντίθετα από το ζωικό βασίλειο.
Η αντίθεση οφείλεται στο ότι οι ζωικοί οργανισμοί καταναλώνουν (Ο) και παράγουν {CO2}διοξείδιο του άνθρακος. 
Στο φυτικό βασίλειο γίνεται ακριβώς το αντίστροφο, δεδομένου ότι, τα φυτά καταναλώνουν {CO2διοξείδιο του άνθρακα και παράγουν (Ο) οξυγόνο και θερμότητα.

Η λειτουργία αυτή  καλείται φωτοσύνθεση και γίνεται με την παρουσία της ηλιακής ακτινοβολίας. 
Η αντίδραση παραγωγής οξυγόνου (Ο) και θερμότητας στα φυτά με φωτοσύνθεση είναι:
62 + 12Η2Ο → C6Η12Ο6 + 6O2 + 6Η2Ο + 674 θερμίδες.
Η διαδικασία της φωτοσύνθεσης και παραγωγής οξυγόνου εμφανίζεται στο κάτωθι βίντεο.


Σύμφωνα με το ανωτέρω βίντεο αποδεικνύεται η σοφία της Φύσης, η οποία συνδυάζει την πρακτική πλευρά με την αισθητική. 
Η μεν πρακτική πλευρά οφείλεται κυρίως στο προϊόν της φωτοσύνθεσης που είναι το οξυγόνο. 
Αλλά και η αισθητική πλευρά δεν είναι αμελητέα και βρίσκεται στην ομορφιά του φυτικού βασιλείου. 
Με κυρίαρχο χρώμα το πράσινο, που στην ψυχολογία του ανθρώπου είναι το χρώμα της ηρεμίας και της ξεκούρασης.

Η πρακτική πλευρά είναι η ανταλλαγή προϊόντων οξυγόνου (Ο) και διοξειδίου του άνθρακα{CO2}μεταξύ φυτικού και ζωικού βασιλείου.
Με πρόβλεψη την διατήρηση της Ζωής στα δυο βασίλεια.
Το κυριότερο είναι η ειρηνική συνύπαρξη των δυο βασιλείων.
Συνύπαρξη με αλληλοβοήθεια, αφού το ένα συντελεί στην επιβίωση του άλλου. 
Το μεν φυτικό παράγει το οξυγόνο που καταναλίσκει το ζωικό για να ζήσει.
Το δε ζωικό τροφοδοτεί το φυτικό με διοξείδιο του άνθρακα, το οποίο με την φωτοσύνθεση εμπλουτίζει την ατμόσφαιρα με  οξυγόνο. 

3)Μια άλλη λειτουργία, που αφορά την πήξη του ύδατος στην θερμοκρασία των 0 βαθμών Κελσίου, είναι η λεγόμενη "ανωμαλία του ύδατος".
Λειτουργία την οποία η Φύση έχει θεσπίσει,  για να προστατεύσει την υποθαλάσσια ζωή.
Στην Φυσική  έχει καθιερωθεί ο όρος, ανωμαλία του ύδατος.
Είναι άξιον λόγου όμως να σημειωθεί, ότι η ανωμαλία αυτή, όπως θα αποδειχθεί στα επόμενα, προστατεύει συνολικά την Ζωή  κάτω από την επιφάνεια του ύδατος.

Επειδή είναι το μόνο σώμα που δεν ακολουθεί τον γενικό νόμο της συστολής των σωμάτων με την ελάττωση της θερμοκρασίας.
Το νερό ακολουθεί τον φυσικό νόμο συστολής των σωμάτων με την ελάττωση της θερμοκρασίας,  μέχρι να φτάσει  τους 4 βαθμού Κελσίου. 
Η "ανωμαλία" εμφανίζεται μεταξύ 4ων και 0 βαθμών Κελσίου.
Περιοχή όπου το νερό αντί να εξακολουθήσει να συστέλλεται, αντίθετα διαστέλλεται με ταυτόχρονη αύξηση του όγκου του. 
Στους 0 βαθμούς Κελσίου το νερό παγώνει. 
Αλλά ο προκύπτων πάγος είναι μεγαλύτερου όγκου, άρα μικρότερης πυκνότητας ως, προς το νερό και επιπλέει.  
Στο παρακάτω σχέδιο αποδεικνύεται  η πρόνοια της Φύσης για την προστασία της Ζωής μέσα στο νερό.



Η ιδιότητα αυτή χαρακτηρίζεται  στην Φυσική ως, ανωμαλία του ύδατος.
Αλλά εδώ η Φύση θα χαμογελούσε διακριτικά.
Γιατί λόγω αυτής της ανωμαλίας σώζεται η ζωή των ψαριών και λοιπών υδρόβιων  όντων.
Διαφορετικά θα παγιδεύονταν μέσα σε ένα στρώμα στερεού πάγου, οπότε αυτό  θα ήταν και το τέλος της ζωής κάτω από την επιφάνεια λιμνών και θαλασσών. 


4) (Αυτοϊαση) και ανοσοποιητικό.
Όλοι οι ζωικοί οργανισμοί στην Δημιουργία λειτουργούν σε καθεστώς (αυτοίασης).
Που σημαίνει θεραπεύονται μόνοι τους χωρίς εξωτερική επέμβαση, με την βοήθεια της έμφυτης λειτουργίας από την Φύση, που λέγεται αυτοθεραπεία.
Αλλά πριν εμφανισθούν τα συμπτώματα μιας ασθένειας λόγω εισόδου μικροβίων από το περιβάλλον στον οργανισμό του ανθρώπου.
Υπάρχει η ασπίδα, που προβάλει το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού. 
Αν κι αυτό το σύστημα δεν καταφέρει να σταματήσει την είσοδο των μικροβίων στον οργανισμό. 
Την θεραπεία της ασθένειας που θα προκληθεί, αναλαμβάνει φυσιολογικά να αντιμετωπίσει ο μηχανισμός της αυτοίασης.
Σε όλη την ιστορία της αυτοάμυνας και αυτοίασης, καίριο ρόλο παίζει η θετική σκέψη και διάθεση του ανθρώπου καθώς και η πίστη του στην δύναμη της Φύσης


5) Ένστικτο αυτοσυντήρησης
Όταν κάτι αλλάξει στο περιβάλλον του ζώντος ατόμου αντιδρά από ένστικτο όπως λέγεται.
Αυτό συμβαίνει σε όλο το φάσμα των ατόμων του ζωικού βασιλείου, από τον στοιχειώδη μονοκύτταρο οργανισμό την αμοιβάδα μέχρι την κορυφή της πυραμίδας τον Άνθρωπο. 
Αν υπάρχει κάποιος κίνδυνος, που απειλεί την ζωή του ατόμου, τότε σίγουρα μιλάμε για το (ένστικτο) αυτοσυντήρησης. 
Ο εγκέφαλος μπορεί να διαχειρισθεί τον τρόπο με τον οποίο θα αντιδράσει το άτομο σε μια παρουσία που δημιουργείται στο άμεσο περιβάλλον.
Αυτό δεν έχει να κάνει με το ένστικτο καθ' αυτό σε μια απειλή για την ίδια την Ζωή, η επέμβαση του οποίου είναι έμφυτη από την Φύση και τότε μιλάμε πλέον για το ένστικτο αυτοσυντήρησης. 

6)Ο ανθρώπινος (εγκέφαλος) είναι το τελειότερο όργανο της Δημιουργίας, ως εκ τούτου η Φύση  επέλεξε τον ανθρώπινο εγκέφαλο για ενεργό κατοικία της.
Έχει εμπλουτίσει τις λειτουργίες αυτού του οργάνου με την σπουδαία λειτουργία της κρίσης.
Είναι το μοναδικό ΟΝ ανάμεσα στα υπόλοιπα έμβια όντα, που διαθέτει αυτή την λειτουργία. 
Εξ άλλου στον ίδιο τον εγκέφαλο εδράζονται μηχανισμοί που παρέχουν τον έλεγχο και σταθερότητα ανταπόκρισης σε ερεθισμούς του περιβάλλοντος.
Ο έλεγχος επιτυγχάνεται μέσω μηχανισμών κοσμικής ισχύος, που είναι οι μηχανισμοί ανάδρασης.  
Με την δράση αυτών των μηχανισμών επιτυγχάνεται η σταθερότης της θερμοκρασίας του σώματος, η πίεση του αίματος, η λειτουργία αναπνοής, πέψης, μνήμης, βαδίσματος και άλλων εξωτερικών ενεργειών.
Που είναι  απαραίτητες για την επιβίωση του ανθρώπου και πολλών άλλων έμβιων όντων.  
7) Η διαίσθησηείναι λειτουργία την οποία η Φύση, έχει εφοδιάσει όλα τα έμβια όντα.
Σε όλα τα έμβια όντα, εκτός του ανθρώπου, λειτουργεί ασυνείδητα και αυθόρμητα.
Μόνο στον άνθρωπο λειτουργεί συνειδητά.
Μερικές φορές όμως θεωρείται παρασιτική και προϊόν φαντασίας. 
Αυτό μειώνει την αξία της διότι προκαλεί εσφαλμένη εντύπωση λόγω αναπόφευκτης γενίκευσης της ιδέας.   

Έχουν αναφερθεί πέντε (7) αιτίες με ιδιότητες που η Φύση η ίδια έχει προικίσει ιδίως τον άνθρωπο.
Αυτό εγείρει μια εύλογη απορία. 
Μήπως η Φύση όταν δημιούργησε το σύμπαν  κατέληξε, να βάλει και Ζωή σε κάποιους πλανήτες,  είχε ως στόχο  την ίδια την  Ζωή ? 

Αλλά αν αυτός ήταν ο σκοπός της Φύσης, δημιουργείται αυτομάτως ένα άλλο εύλογο ερώτημα.
Τι είδους  υπηρεσία παρέχει η Ζωή στην Φύση?
Η τελειωτική απάντηση σ' αυτό το ερώτημα είναι επίσης εύλογη.
Ως ήδη έχει λεχθεί απ' αυτά εδώ τα κείμενα.
Όταν το ΕΊΝΑΙ εκδηλώθηκε σε κόσμο, το έκανε γιατί αυτή ήταν η Φύση του και δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά.
Όταν όμως αντίκρισε αυτό, που δημιούργησε, άρχισε να υποβάλει ερωτήματα δια του ανθρώπου, με μοναδικό στόχο.
Την Αυτογνωσία του ανθρώπου και μέσω αυτού: Της ίδιας της Φύσης, η οποία κατοικεί στον ανθρώπινο εγκέφαλο και εκπροσωπείται απόλυτα από τον άνθρωπο.
Αν λάβουμε μάλιστα υπ' όψιν και τα δεδομένα που αναφέρονται σαν επιχειρήματα στο όμορο (ζήτημα) της Ανθρωπικής Αρχής.

Αφού  έτσι έχουν τα πράγματα, τότε υπάρχει ένα ακόμα επιχείρημα υπέρ της άποψης, ότι σκοπός της Δημιουργίας ήταν η Ζωή.
Και μάλιστα η κορωνίδα αυτής ο Άνθρωπος ως εκπρόσωπος της ίδιας της Φύσης.
Το επιχείρημα αυτό είναι:
Σύμφωνα με τον κοσμικό νόμο της ομοιότητας των δομών στην εκδήλωση.
Η Φύση προστατεύει το δημιούργημά της, που είναι η Ζωή. 
Όπως κάνει η μητέρα, ως εντεταλμένη από την Φύση, να προστατεύει τα παιδιά της.
Η σχέση μητέρας-παιδιών είναι σχέση  κοσμικής σημασίας. 

Σ' αυτό το σημείο τέλος, επόμενο ήταν μετά από όσα εξετέθησαν, να έρθη  αναπόφευκτα στο Νου η ρήση του Ηράκλειτου:
Ο άναξ ου το μαντείον έστι το εν Δελφοίς, ου λέγει ουδέ κρύπτει αλλά σημαίνει. 
Πράγματι η Φύση δείχνει στον άνθρωπο σημάδια, που αποκαλύπτουν την αλήθεια, που κρύβεται πίσω απ' τα φαινόμενα.
Σύμφωνα δε με την άποψη  του δάσκαλου Όσσο για την πραγματικότητα, που γράφτηκε στην εικόνα, που υπάρχει στην αρχή αυτού του κειμένου.
Ο κάθε άνθρωπος θα συνθέσει το δικό του ποίημα γύρω από την εικόνα της αλήθειας. Σύμφωνα με την εσωτερική του καλλιέργεια και αντίληψη για την ουσία της Δημιουργίας. 
Μέσα σ' αυτήν την εικόνα χαίρεται την ζωή  και χορεύει του λοιπού,  σύμφωνα με τον ρυθμό της  μουσικής των άστρων.   


   

Τρίτη, 2 Ιανουαρίου 2018

Το σύμπαν ολόκληρο είναι υποκειμενικό. Η παρουσία του ανθρώπου διαμορφώνει την εικόνα του σύμπαντος. Ο κάθε άνθρωπος δημιουργεί τον δικό του κόσμο, μέσα στον οποίο και ο ίδιος ζει.



Άνθρωπος απέναντι στην ατόφια  Φύση. 


Ο (“κόσμος”) δεν είναι τίποτα άλλο από μια αντανάκλαση της εσωτερικής μας ύπαρξης, των σκέψεων, συναισθημάτων, πεποιθήσεων και  των επιθυμιών μας.
Η εικόνα αυτή του κόσμου είναι επίσης συνάρτηση και της ορθής λειτουργίας των αισθητηρίων οργάνων μας.

Φανταζόμαστε,  ότι οι άνθρωποι εκεί έξω  

βλέπουν έναν κόσμο ίδιο με τον δικό μας, σύμφωνα με το δικό μας μοντέλο.
Ζούμε δηλαδή όλοι στον ίδιο κόσμο, με τον δικό μας κόσμο.
Μια τέτοια θέση είναι τελείως λάθος και άκρως εγωιστική.

Η αλήθεια είναι ότι, ο κάθε άνθρωπος δημιουργεί μέσω των αισθήσεών του έναν "δικό του κόσμο".
Ο οποίος διαμορφώνεται  ανάλογα και με την ψυχολογία της στιγμής.
Μέσα σ' αυτόν τον κόσμο είναι υποχρεωμένος  να κατοικεί.  

Εν γένει καθώς μεγαλώνουμε,  συνειδητοποιούμε μόνο τότε τις αναλογίες των μεγεθών γύρω μας. Οπότε αλλάζει η σχέση και η δυναμική των αντικειμένων του κόσμου, ως προς τον εαυτό μας.  

Αυτό  λέει και όχι μόνον, σε γενικές γραμμές ο Τζων Γουίλερ (John Wheeler), καθηγητής Φυσικής στο πανεπιστήμιο του Πρίνστον (Princeton), υποδεικνύει αυτήν ακριβώς την αλήθεια.
Δηλαδή ότι δεν είμαστε απλά παρατηρητές του σύμπαντος, αλλά μετέχουμε στην δομή και εμφάνισή του.
Διότι το σύμπαν δεν είναι ανεξάρτητο από την παρουσία του ανθρώπου, αλλά η όλη του δομή εξαρτάται και από τον άνθρωπο. 
Εισάγεται έτσι μια μορφή σύμπαντος το λεγόμενο "συμμετοχικό σύμπαν". 

Από μικρός είχα πιστέψει σε ένα όραμα:
Ότι όλοι οι άνθρωποι και γενικότερα όλα τα έμβια όντα, κολυμπάμε σε ένα απέραντο ρευστό, που το αποκαλούσα τότε Αγάπη

Πολύ αργότερα συνειδητοποίησα ότι αυτό ήταν μια αλήθεια δεδομένου ότι:
Ο πρώτος νόμος της εκδήλωσης είναι: 
Η Ενότητα τω πάντων μέσα στην Δημιουργία. 
Όπως την αντιλαμβάνεται ο κάθε άνθρωπος, ανάλογα με την εσωτερική εργασία, που έχει κάνει στην ζωή του, για να φτάσει στο γνώθι σ' αυτόν.

Αλλά αυτή η περίφημη Ενότητα έχει κάποιο υπόβαθρο, κάπου στηρίζεται, από κάπου πηγάζει.
Αυτό το υπόβαθρο της Ενότητας δεν μπορεί να είναι άλλο από την Αγάπη.
Η Αγάπη δρα σαν συγκολλητική ουσία των μερών της δημιουργίας και προκαλεί την Ενότητα των πάντων.
Η Ενότητα είναι η βαθύτερη ουσία ολοκλήου της Δημιουργίας.

Κατά τον Αριστοτέλη το ΕΊΝΑΙ όταν εκδηλώθηκε σε κόσμο, αναγκάστηκε, να διασπασθεί σε αντίθετα κομμάτια.
Με μια προϋπόθεση όμως,  ότι θα διατηρούσε κατ'  ουσίαν την αρχική του Ενότητα
Έτσι και έγινε.
Αυτό αποτέλεσε την βαθύτερη αιτία, ώστε

όλη η εκδήλωση να διέπεται από τον νόμο της 

Ενότητας των πάντων. 

Η ιδέα ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε όντα, που υπακούμε ολοκληρωτικά στους νόμους της Φύσης είναι καταληκτική εμπειρία και βίωμα για μένα.
Ότι αυτοί οι νόμοι εξασφαλίζουν την υγεία σε όλα τα έμβια όντα, η δε παράβαση της Φυσικής νομοτέλειας ανατρέπει τις ισορροπίες της ζωής.
Επί πλέον δε, ο σεβασμός στους Φυσικούς  νόμους, είναι η βαθύτερη αιτία μιας αρμονικής και δημιουργικής ζωής. 
Αυτές είναι αλήθειες, που ο καθένας μας οφείλει βιωματικά να νοιώσει  μέσα του.

Η ιδέα ότι η (νομοτέλεια) της Φύσης διέπει όχι μόνο την ίδια μας την βιολογία στην Ζωή, αλλά ρυθμίζει και την κοινωνική συμπεριφορά μας μέσα στον κόσμο.
Προκύπτει από τον κοσμικό νόμο, που επιβάλλει αυτήν την λειτουργία.
Αυτός είναι ο νόμος της (αναλογίας) των δομών στην εκδήλωση. 

Η εικόνα του σύμπαντος για τον κάθε άνθρωπο όπως αποδεικνύει η (κβαντομηχανική) είναι ένα ολόγραμμα.  

Παραπέμπω στην σχετική ανάλυση περί την ολογραφία, στην οποία περιγράφεται όλος ο μηχανισμός παραγωγής και η φιλοσοφική σημασία της ολογραφίας.  
Συστήνεται στο αναγνώστη να διαβάσει με προσοχή την σχετική με την ολογραφία ανωτέρω παραπομπή.
Διότι το κέντρο βάρους στις ιδέες που ακολουθούν είναι η ολογραφία.
Εδώ μόνο θα αναφέρω μια πρακτική εφαρμογή αυτής της καταπληκτικής εφεύρεσης.

Προβολή στον χώρο 3D  εικόνας αντικειμένου.
Η εικόνα προβάλλεται 
στον χώρο, με την βοήθεια φωτεινής πηγής Laser με κάθε λεπτομέρεια. Το είδωλο του αμφορέα ομοιάζει τελείως με το αντικείμενο.

Δεν είναι όμως το ίδιο το αντικείμενο παρά μόνο το είδωλό του. 

Η Σκέψη δρα σαν ένας φακός, για το δυναμικό πεδίο του αισθήματος, συγκεντρώνει τις δυναμικές γραμμές, δηλαδή την δύναμη του αισθήματος.  
Εστιάζει έτσι το αίσθημα σε ορισμένη άποψη και αντικείμενο.
Έτσι δημιουργούνται τα λεγόμενα συναισθήματα, για πρόσωπα ή καταστάσεις.

Η σκέψη είναι, που κατευθύνει και εστιάζει το αίσθημα.
Με άλλα λόγια,παρατηρούμε κάτι, π.χ. μια συννεφιασμένη μέρα και μέσω αυτής της σκέψης αντλούμε, νοιώθουμε τη δύναμη του αισθήματος που συνεπάγεται αυτή η σκέψη.
Είτε είναι η αγάπη για τη συννεφιά, είτε ο φόβος για το τι μπορεί να μας φέρει αυτή η συννεφιά.

Η δύναμη του ανθρώπινου συναισθήματος είναι η γλώσσα, που ανοίγει το δρόμο στις πιθανότητες αυτών, που δημιουργούμε στον κόσμο μας μέσω των αισθήσεων. 
Οι επιστήμονες σήμερα, καθώς συλλογίζονται αυτό το πεδίο, (που είναι τόσο νέο σαν ιδέα ώστε δεν έχει ακόμα ονομαστεί ), μερικοί το ονομάζουν “κβαντικό ολόγραμμα”, κάποιοι “ο Νους της Φύσης”, όπως ο Δρ. Εντ. Μίτσελ (Dr. Ed. Mitchell). Ο Στηβ Χώκιν (Steve Hawking) το λέει ” ο Νους του Θεού”.

Ανεξάρτητα από την ονομασία  αυτό το πεδίο υπάρχει.
Άλλοι το περιγράφουν σαν ένα δίχτυ ή σαν έναν ιστό, που λειτουργεί σαν υπόστρωμα, για τη δομή που συνδέει τα πάντα.
Και σε αυτό το δίχτυ, σε αυτόν τον ιστό, απευθυνόμαστε με τα συναισθήματα στο σώμα μας, με τα συναισθήματα της καρδιάς μας.

Στο Θιβέτ υπάρχουν πολλά μοναστήρια εκεί οι μοναχοί  προσεύχονται με τις ώρες υπό τους ήχους των μάντρας, των γκονγκ, τα καμπανάκια και οι ψαλμωδίες ακούγονται για ώρες κατά την διάρκεια της προσευχής.
Όταν ρωτήθηκε ο ηγούμενος ενός μοναστηριού τι σημαίνουν όλα αυτά, σύμφωνα με τα γραφόμενα του Gregg Braden.
Η απάντηση ήταν:
"Αυτό που είδες είναι τα πράγματα, που κάνουμε για να δημιουργήσουμε συναίσθημα στο σώμα μας.
Το συναίσθημα είναι η προσευχή !"

Το ερώτημα είναι, πώς τις εφαρμόζουμε στη ζωή μας αυτές τις αρχές, πώς χρησιμοποιούμε αυτή τη σχέση μεταξύ σκέψεων, αισθημάτων και συναισθημάτων μέσα στο σώμα μας, με ό,τι συμβαίνει στον (κόσμο) γύρω μας.
Πρέπει να νοιώσουμε όπως θα νοιώθαμε αν η προσευχή έχει ήδη εισακουσθεί!
Και μέσα σ’ αυτή την συναισθηματική 
ατμόσφαιρα να συνομιλούμε με τις δυνάμεις της 
Δημιουργίας.
Επιτρέποντας σ’ αυτές τις δυνάμεις να 
ανταποκριθούν, να ενεργοποιηθεί αυτό το πεδίο, -
το κβαντικό ολόγραμμα, τον Θεϊκό  νου-, να δράσει θετικά σ’ αυτό που νοιώθουμε μέσα στην καρδιά. 

Τι θα σήμαινε, αν ανακαλύπταμε ότι, κάθε στιγμή 
της ζωής μας είναι μέρος μιας “συζήτησης”, ενός 
εκτυλισσόμενου διαλόγου με το σύμπαν γύρω 
μας; 

Έτσι λοιπόν, τώρα που η Επιστήμη αρχίζει να μας λέει στη γλώσσα της αυτό που, οι πνευματικές παραδόσεις  μας το δείχνουν με το δικό τους τρόπο. 

Τόσο στα κείμενα όσο και στα ντοκουμέντα τους, βλέπουμε αναφορές για το πώς ακριβώς λειτουργούν αυτές οι αρχές

Η παραπάνω παραπομπή ανοίγει ένα καινούργιο παράθυρο στην συνείδηση του κόσμου γύρω μας. 
Επιστρατεύει τρία πειράματα γι αυτόν τον λόγο.
Με σκοπό να εδραιώσει την νέα αντίληψη περί την ουσία του κόσμου.
Τα πειράματα αυτά διεξήχθησαν μεταξύ των ετών 1993 και 2000 και εδώ θα τα καταγράψω μόνο σε τίτλους.
Αξίζει όμως τον κόπο για αυτούς που φλέγονται από ενδιαφέρον για την εξέλιξη των ιδεών στην Φυσική.
Να ενημερωθούν με λεπτομέρειες στο σχετικό άρθρο του Gregg Braden που αναφέρεται στην παραπομπή με την λέξη (κόσμο) .

Το πρώτο πείραμα έγινε από έναν Ρώσο Φυσικό ονόματι Βλαντιμίρ (Vladimir) στις αρχές του 1980. Ήρθε στις Η.Π.Α. για να τελειώσει αυτή τη σειρά πειραμάτων.
Ήθελε να διερευνήσει τη σχέση μεταξύ του ανθρώπινου DNA και του “υλικού” από το οποίο είναι φτιαγμένος ο κόσμος μας -σωματίδια ενέργειας.
Μέσα σε ένα σωλήνα κενό αέρος, τοποθέτησε ανθρώπινο DNA. Τα φωτόνια που υπήρχαν μέσα στον κενό αέρος σωλήνα ενώ πριν είχαν τυχαία κίνηση, με την παρουσία του DNA σχημάτισαν το καλούπι του DNA.
Όταν δε αφαιρέθηκε από τον σωλήνα το δείγμα DNA, τα φωτόνια παρέμειναν στην θέση τους, σαν να υπήρχε ακόμη εκεί το DNA.    
Το δεύτερο πείραμα Αφορούσε την έρευνα επικοινωνίας μεταξύ δότου DNA και του DNA του, σε διάφορες αποστάσεις μεταξύ τους.
Αποτέλεσμα των πειραμάτων ήταν ότι 
ανεξάρτητα αν η απόσταση ήταν στο διπλανό 
δωμάτιο ή μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα μακρυά, η επικοινωνία ήταν άμεση και ακαριαία σε χρόνο μηδέν.
Το τρίτο πείραμα πραγματοποιήθηκε επίσης στις αρχές του ’90 από το Ινστιτούτο των «Καρδιομαθηματικών», μια πρωτοπόρο ερευνητική οργάνωση με έδρα τη Βόρεια Καλιφόρνια.
Αυτό το Ινστιτούτο είχε ανακαλύψει, πως γύρω από την ανθρώπινη καρδιά υπάρχει ένα πεδίο ενέργειας που έχει το σχήμα ενός σωλήνα. 
Το ονόμασαν «the Tube Taurus», ο «Σωλήνας Ταύρος» και εκτείνεται 1,5-2,5 μέτρα μακριά από την καρδιά.
Το πείραμα διεξήχθη πάλι με την βοήθεια ιστού DNA και αφορούσε στην μελέτη της επίδρασης των ανθρώπινων συναισθημάτων στην εν γένει υγεία του ατόμου.

Το αποτέλεσμα ήταν εξ ίσου εντυπωσιακό.
Διαπιστώθηκε, ότι τα αρνητικά συναισθήματα, μίσος, απέχθεια, κακία, ζήλια κ.α επηρεάζουν δυσμενώς την υγεία.
Ενώ αντίθετα τα θετικά συναισθήματα όπως είναι η Αγάπη, η Χαρά, η Ευγνωμοσύνη κ.α, διορθώνουν προβλήματα υγείας στον άνθρωπο.     

Θεωρώ ότι είναι μια επανάσταση του ανθρώπινου στοχασμού, σε συνδυασμό με την πειραματική Φυσική.
Που εγγίζει για πρώτη φορά την πραγματικότητα και συμπίπτει με την σκέψη-πρόταση ότι:
Το σύμπαν ολόκληρο είναι υποκειμενικό και δεν υπάρχει αντικειμενικώς αντικειμενική πραγματικότητα.
Το σύμπαν που παρατηρεί ο άνθρωπος είναι μια (ολογραφία), ένα είδωλο δηλαδή που κατασκευάζει ο ίδιος άνθρωπος και όχι η πραγματικότητα.
Οι αρχαίοι ανατολικοί λαοί ονόμαζαν την εικόνα του κόσμου Μάγια, δηλαδή Ψευδαίσθηση.

Η συνειδητοποίηση αυτής της νέας πραγματικότητας δίνει το έναυσμα και την αρχή μιας νέας αναζήτησης για τον άνθρωπο.
Διεγείρει δηλαδή το απλό ερώτημα:
Εγώ ποιος είμαι? Που δημιουργώ τον δικό μου κόσμο.
Επειδή αυτός ο προβληματισμός πηγάζει εσωτερικά από τον ίδιο τον άνθρωπο, δημιουργεί την ανάγκη απαντήσεως ζωτικής σημασίας.
Δηλαδή χωρίς απάντηση στο πρόβλημα ο άνθρωπος δεν μπορεί να επιβιώσει.

Αυτό ακριβώς περιμένει  και η Φύση από τον άνθρωπο.
Η ειλικρινής αναζήτηση για την αλήθεια περί την  ουσία του ανθρώπου, καταλήγει σίγουρα στο ζητούμενο. 
Που δεν είναι τίποτα άλλο από Αυτογνωσία.  






Τρίτη, 19 Δεκεμβρίου 2017

Η κίνηση του "Όλοι μαζί μπορούμε", ως εφαλτήριο εφαρμογής της ιδέας του εθελοντισμού.






 Η κίνηση με τον τίτλο, "Όλοι μαζί μπορούμε", εμπεριέχει  την ιδέα του εθελοντισμού και στηρίζεται σ' αυτόν. 
Χωρίς αυτόν η επιτυχία του όποιουδήποτε  σκοπού αυτής της κίνησης παραμένει αμφίβολη.
Φυσικό είναι εξ άλλου αφού αυτή η κίνηση δεν έχει Εμπορικό ή Βιοποριστικό χαρακτήρα. 
Λειτουργεί απλά κυρίως με βάση τον εθελοντισμό.

Αν προσέξουμε το παζλ στο επάνω σχέδιο, θα παρατηρήσουμε ότι, αποτελείται από συμπληρωματικά κομμάτια. 
Κάθε κομμάτι αυτού του γρίφου συνδέεται  με έναν άνθρωπο.
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι μαζί σε αρμονική συνεργασία, είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε επιτυχία το επιδιοκόμενο αποτέλεσμα.
Υλοποιόντας  τον γνωστό νόμου της Φύσης: 
Εν τη ενώση η ισχύς.

Κυρίως όμως οι άνθρωποι, που στηρίζουν τα κομμάτια του παζλ, πρέπει να ταιριάζουν τελικώς, τουλάχιστον ως προς την νοοτροπία.
Έτσι ώστε να εμφανισθεί, ολόκληρο  το νόημα του παζλ, όταν κάθε κομμάτι μπει στην θέση που του ταιριάζει. 
Τότε μόνο αναδεικνύεται ο σκοπός της κίνησης "όλοι μαζί μπορούμε".

Για παράδειγμα το κάλεσμα ανανέωσης ενός καμένου Δάσους, σ' αυτό το πνεύμα. 
Θα φανεί μετά από ορισμένο χρόνο, που θα δείξει, ότι μεγαλώνουν τα νέα δενδρίλια.
Μετά την ολοκλήρωση της δεντροφύτευσης από τους εθελοντές. 

Κυρίαρχο συναίσθημα των ανθρώπων που συντάσονται με αυτή την κίνηση.
Είναι η Αγάπη προς τον συνάνθρωπο και η προσφορά βοήθειας προς ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών.

Παράπλευρη ωφέλεια ανθρωπιστικής φύσεως είναι, ότι σ' αυτούς τους χώρους συνάπτονται πραγματικά ουσιαστικές  φιλίες μεταξύ των ανθρώπων.
Η ποιότητα των ανθρώπων, που  ανταποκρίνονται στο κάλεσμα, "όλοι μαζί μπορούμε".
Είναι παρόμοια  με  την φύση του καλέσματος.
Το οποίο  εμπεριέχει και το νόημα του ταιριάσματος χαρακτήρων, που επιθυμούν να προσφέρουν βοήθεια στον συνάνθρωπο. 

Το 2004 στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας, στους οποίους μετείχαν και εθελοντές.
Οι οποίοι κατά κοινή ομολογία, έβγαλαν όλες τις απαραίτητες βοηθητικές εργασίες, που χωρίς αυτές οι αγώνες δεν θα είχαν την ίδια επιτυχία.
Τότε μου δόθηκε η ευκαιρία ως εθελοντής, να κάνω τις παρακάτω διαπιστώσεις ουσίας, ο ίδιος βιοματικά πλέον.  

-Πρώτη διαπίστωση ήταν, ότι η ιδέα του εθελοντισμού έχει ως βαθύτερο κίνητρο την  θέληση για προσφορά, συνεργασία και επικοινωνία.
-Μια επίσης ενδιαφέρουσα διαπίστωσηγια όλους πιστεύω ήταν.
Ότι η συνεργασία αυτή περιείχε την ιδέα της αυτόματης και ελεύθερης επιλογής του αντικειμένου ενασχόλησης.
Δρούσε με άλλα λόγια σαν  φίλτρο διαχωρισμού ταλέντων.
-Συνέπεια αυτού ήταν η ανάδειξη της ιδιαίτερης κλίσης του καθ' ενός εθελοντή.  
Που σχετιζόταν με την θέση εργασίας, μέσα από μια λίστα αντικειμένων, τα οποία διατίθεντο προς επιλογήν από τους εθελοντές.
-Επειδή το κίνητρο της εργασίας ήταν αγνό εσωτερικό,  η συνέπεια στο ωράριο και στην αξιοπιστία της προσφερομένης εργασίας, είχαν αντιστοίχως ανάλογα αποτελέσματα.
-Σε όλη την διάρκεια της παραμονής στον χώρο της εργασίας, η χαρά και η Αγάπη για την επιτυχία του σκοπού, πλημμύριζε τις καρδιές των εθελοντών.

Αυτό ήταν ευδιάκριτο στα πρόσωπα των εθελοντών, καθ' όλη την διάρκεια της παραμονής τους,  στα διάφορα πόστα του Ολυμπιακού σταδίου. 

Από νεαρός είχα κλίση  σ' το είδος της σωματικής  άσκησης με όργανα, σε συνδυασμό πάντα με σουηδική γυμναστική και κολύμπι. 
        Σε όλη μου την ζωή εφαρμόζω το ρητό: 
               Νους υγιής εν σώματι υγιεί.  

Στην πολιτεία του Πλάτωνος (Τόμος Α), όπως προκύπτει από τα  εκεί εκτιθέμενα,αναδύεται το ακόλουθο μήνυμα:
Οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από το επάγγελμα που θα ακολουθήσουν στον μετέπειτα βίο τους.
Θα πρέπει από τα πρώτα χρόνια της εκπαίδευσης, να ασχοληθούν έμπρακτα σε τρεις βασικές δραστηριότητες:
Γυμναστική - Αριθμητική - Μουσική.
Ήτοι καλλιέργεια  Σωματική-Νοητική-Ψυχική.
Η πείρα της Ζωής μέχρι τώρα μου έχει δείξει ότι, η επιλογή αυτή είναι η πλέον αναγκαία, για να λέγεσαι άνθρωπος.

Θα επανέλθω στην ουσία του εθελοντισμού, αλλά πριν θεωρώ απαραίτητο.
Να δώσω μια ιδέα του ενθουσιασμού, που επικρατούσε στους θεατές από τις κερκίδες, κατά τους αγώνες στίβου στο Ολυμπιακό στάδιο.
Ιδίως κατά την εμφάνιση των  Ελλήνων αθλητών, νικητών στους ολυμπιακούς του 2004.
Το επόμενο βίντεο  αυτό ακριβώς παρουσιάζει, στον νικητήριο αγώνα του Δημοσθένη Ταμπάκου στους κρίκους.

               
                    

Ο ολυμπιονίκης (Δημοσθένης Ταμπάκος)  μαζί και με όλους τους Έλληνες  αθλητές. 
            Συμπεριλαμβανόμενων και των 
                       ξένων  αθλητών.
      Ήταν αυτοί, που ενέπνεαν διαρκώς τους                                 εθελοντές για καλύτερη απόδοση.

Μετά την πρόσφατη εμπειρία του εθελοντισμού, αλλάζει το σημείο αναφοράς στην εργασία βιοπορισμού, χωρίς να το καταλάβεις. 
Εξιδανικεύεται εν τινι μέτρο η εργασία και 
αντί ο εργαζόμενος σε κάποιο πόστο, να έχει κατά νου μόνο τον βιοπορισμό. 
Μπαίνει στο παιχνίδι και η προσφορά, που έχει το προϊόν  της εργασίας του, μέσα στο κοινωνικό σύνολο. 

Αυτό και μόνο κάνει την συμπεριφορά στον χώρο  εργασίας, πολύ πιο αποδοτική. 
Η επαφή και κατανόηση μεταξύ συναδέλφων γίνεται πιο ανθρώπινη και το αποτέλεσμα της εργασίας πιο ποιοτικό.

Το βίωμα του εθελοντισμού διαχέεται κατά κάποιον τρόπο σαν διεγερτική ακτινοβολία ακόμη και σ' αυτό το εργασιακό περιβάλλον.

Στις πολιτισμένες κοινωνίες αυτό το είδος σχέσης εργασίας - εργαζόμενου με διπλό κίνητρο.
Βιοποριστικό και προσφορά προς στο κοινωνικό σύνολο, είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. 
Αυτό ας είναι παράδειγμα προς μίμησιν.

Τελειώνοντας αυτή την μικρή αναφορά στον εθελοντισμό θεωρώ σκόπιμο, να τονίσω μια φορά ακόμα την αξία της ενόργανης γυμναστικής και της σωματικής άσκησης γενικότερα, ανεξάρτητα από ηλικία.
Η παράγραφος με το βίντεο που ακολουθεί, αιτιολογεί πλήρως αυτήν την θέση.

Συνήθως ο άνθρωπος, σαν ύπαρξη, βρίσκεται στον χώρο που περιφέρεται και η σκέψη του.
Με την γυμναστική όμως η ύπαρξη επανέρχεται τάχιστα μέσα στο σώμα.
Αυτό είναι προϋπόθεση παραμονής στην κατάσταση της ύπαρξης που ονομάζεται: 
Εδώ και Τώρα.  
 Κατάσταση που είναι η μόνη (αλήθεια) για την Ύπαρξη. 
Από αυτό το σημείο η Ζωή φαίνεται και είναι γεμάτη αναγκαία δημιουργηκότητα  και ψυχική γαλήνη.

Το παρακάτω βίντεο ενισχύει την άποψη ότι: 
Η αδυναμία της ύλης λόγω ηλικίας για τον  άνθρωπο ξεπερνιέται, μόνο με την δύναμη της εσωτερικής θέλησης και πίστης στον Εαυτό, με υπόβαθρο πάντοτε την Αγάπη. 

Εάν ἔχω πᾶσαν τὴν πίστιν, ὥστε ὄρη μεθιστάνειν, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδέν εἰμι.
(Απόστολος Παύλος προς Κορινθίους επιστολή)

Δεν φτάνει μόνο η θέληση και η πίστη χρειάζεται πάνω απ' όλα, να έχω Αγάπη γι' αυτό που κάνω.